110 - ( على ) شيخ جمال الدّين ابو العباس احمد بن شمس الدّين محمّد ابن فهد حلى اسدى او فاضلى عالم و علامه‌اى فهامه و ثقه‌اى جليل‌القدر و پارسايى عابد و پرهيزگارى گران‌قدر و معروف به ، ابن فهد است . ابن فهد ، تمايلى به مرام صوفيه داشته و در بعضى آثارش از اين معنا سخن گفته ، و از شاگردان شهيد اوّل ، روايت مىكرده است . در پايان برخى از نسخه‌هاى اربعين شهيد اوّل ، به نقل از خط ابن فهد چنين نوشته بود : حديث كرد مرا به اين احاديث شيخ فقيه ضياء الدّين ابو الحسن على بن شيخ امام شهيد ابو عبد اللّه شمس الدّين محمّد بن مكى جامع اين احاديث قدس اللّه سره در دهكدهء جزين حرسها اللّه من النوائب در روز يازدهم ماه محرم الحرام آغاز سال 824 هجرى ، و روايات آن كتاب را به اساتيد مذكوره‌اش به انضمام روايت خود او و روايت غير از آن كتاب از آثار پدرش را به من اجازه داد و كتب احمد بن محمّد بن فهد عفى اللّه عنه ، و الحمد للّه رب العالمين و صلّى اللّه على سيدنا محمّد و آله الطاهرين و صحبه الاكرمين . و از بحث نوروز كتاب مهذبش استفاده مىشود . ابن فهد از سيد مرتضى بهاء الدّين على بن عبد الحميد نسابه حسينى نجفى روايت مىكرده و همچنين از شيخ زين الدّين خازن از شهيد اوّل روايت داشته است . شيخ معاصر در امل الآمل گويد : شيخ جمال الدّين احمد بن فهد حلى ، فاضلى عالم و ثقه‌اى صالح و زاهدى عابد و پرهيزكارى جليل‌القدر بوده است . آثارى دارد از جمله ، المهذب در شرح المختصر النافع ( به نام المهذب البارع ) و عدة الداعى « 1 » ، و المقتصر ، و الموجز و شرح الالفية

--> ( 1 ) - بحر العلوم در فوائد الرجالية مىنويسد : تاريخ تأليف عدة الداعى ، سال 801 هجرى بوده است و از تعليقه مؤلف نقل شده ، در شب دوشنبه 16 جمادى الاولى همان سال از تأليف آن فراغت يافته است - م .